Author: Mahmud Ustaclu

Şəlalə Camal-Ruhun geri dönüşü

No Comments

RUHUN GERİ DÖNÜŞÜ

Salam mənim nəfəsim, sənin dediyin fani dünyadayam. Gəlmişəm səni görməyə…Sən indi yatırsan bəlkə də məni görmürsən… Sənin üçün yuxumu deyim, kabusmu deyim bax oyam. Səbəb hər nə oldusa mən canımı tapşırdım artıq, yaşamıram, yanında deyiləm. O qədər istəyərdim ki, qollarında uyumağı, qismət olmadı. İndi girib qollarına sənə sarılmışam. Heç çıxmaq belə istəmirəm. Sənin Sənin yanında olmağım sənə bir gün kimi gələcək, mənim üçünsə vur – tut cəmi üç saniyədir. Sağ olanda o qədər dalaşırdıq ki, barışsaq belə mən o gözlərinə baxa bilmirdim. İndi  sənə baxıb bütün varlığımı unuduram… Əslində mən qəza keçirmədim, həyatımdan bezdim və intihar etdim. Hər şey üstümə – üstümə gəldiyi halda sən də gəldin. Tək ümidim, tək güvəndiyim sən idin. Sən də dinləmədin məni. Heç kimin başını aşağı edib intihar etmək istəmədim. Axı sizin cəmiyyət pis qəbul edərdi, axı biz özümüzü bir kənara qoyub başqaları üçün yaşayırıq. Onda pəncərədən yıxılmadım, atdım özümü. Hə, düz başa düşdün, atdım.. Heç nə gözümə görünmədi, başıma o qədər insan yığışdı, fəqət onların arasında sən yox idin, çünki sən yatmışdın. Çünki sən səhərlər həmişə yuxudan gec oyanardın. Xəbər də etmədim. Çünki sənin səhərinin bəd xəbərlə açılmasına göz yuma bilməzdim. Çünki… Çünki… Çünki… Sevirdim səni  və həqiqətən çox sevirdim…. Sənin dırnağına dəyən zədə mənim ürəyimə dəyərdi hər dəfəsində… Di gəl ki, bildirə bilməzdim… Mən yorulmuşdum… Ən çox da həkimdən aldığım diaqnoz artıq məni mənlikdən çıxarmışdı. Deyə də bilməzdim sənə. Başa düşürsən? Mən səni bədbəxt edə bilməzdim. Xərçəng xəstəsi idim. Hansı ki, bədənim hər gün öz funksiyasını itirirdi, bitirdim hər dəfəsində. Huşumu belə itirirdim get – gedə. Səninlə yemək yediyimiz sonuncu günü özümə bağışlaya bilmirəm. Səni mən çağırmışdım, guya ki, sürpriz edəcəkdim. Amma sürpriz ürəyimin getməsi, həkimlərin restorana gəlməyi, səni biyabır etmək  deyildi. Restoranda tələsikdən qoyub çıxdığın çantanın iç cibindəki balaca hədiyyəm idi. İkimizin şəklini çəkmişdim, sonar da taxtaya düzəltdirmişdim ki, həmişəlik qalsın. Bir də əsas səbəb səni görməyim idi. Bağışla o gün hər şeyi zəhər etdiyim üçün, bağışla həyatına girib alt – üst etdiyim üçün. Sən xoşbəxtliyə layiq birisən. Mənə nə qədər çətin olsa da sən həyatını qurmalısan. Ruhlar qırılmır deyirlər, amma mən hər dəfə paramparça oluram burada. Hər gün gələcəm yanına, hər gün…

Müəllif: Şəlalə CAMAL,

Yaradıcılıq məsələləri üzrə menecer.

ŞƏLALƏ CAMALIN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: 

Categories: ZAUR USTAC

Aytac İbrahim-Yurdsevər

No Comments

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

YURDSEVƏR

Dar günündə vətənin,
Qeyrətini çəkənimiz
İrəlidə tank belində,
Düşmənə od verənimiz.

Fəxrimizsən, baş tacımız
Qürurumuz, and yerimiz.
Qorxmaza dayaq olan,
Şəhid Rəsulzadə Təbrizimiz.

Adın gəzir hər yerdə
Qorxu bürüyüb yad eli də.
Duruşuna bizləri də,
Həsrət qoyan Təbrizimiz.

Geyinəcəkdin bəy paltarın,
Süzəcəkdin öz toyunda.
İndi bulud  arxasından,
Süzüb gedən Təbrizimiz.

Bayraq olduz, enmədiniz.
Şəhid olduz gəlmədiniz
Azan olduz dinmədiniz,
Vətən deyib ötən Təbrizimiz.

Bəli… Barəsində danışacağımız igid Qax rayonunun Cəlayir kəndinin mərd oğlu Şəhid Rəsulzadə Təbriz Əfrayim oğludur…
Hardan yazaq, nədən başlayaq bilmirik.Hər insanın özəlliyi onu xüsusi, fərqli edir.Təbriz də, həmin o “Fərqli”lərdən idi…
Dildə yox ha, həmin özəlliyi əməli ilə sübut edənlərdən idi.Şübhəsiz ki, bunu bütün xalq gördü…
Bu cümlələr, tamamilə, pafosdan uzaq şəkildə yazılır.
Bəlkə də çoxunuza tanış gəlir bu ifadə- “Elə bil, şəhidlik üçün seçilib gəlmişdi dünyaya.”
Əxlaqi keyfiyyətləri, müsbət aurası, savadlı, bilikli, cəsur, intellektual olmağı ilə bütün kollektivin rəğbətini qazanmışdı Təbriz…
Hə…O da əvvəlcədən hiss etmişdi , şəhid olacağını.Hətta qardaşına yazdığı mesajların birində bayrağa bükülü tabutda gələcəyini söyləmişdi…
Cənab baş leytenant Təbriz Rəsulzadə anasızlığı yaşamışdı.Onu daha yaxşı tanıyanlar qeyd edir ki, anasının yoxluğundan sonra şəhidimiz daha da özünə və vətəninə qapanmışdı.Sanki, anasızlığın ağrısını öz peşəsini sevməklə, silahını, torpağını qorumaqla yadırğamaq istəyirdi.
Sərvi boylu, sevgi çələngi yarımçıq qalan, nakam taleli qardaşımız idi Təbriz…
Cəlayir kəndinin girişində, Şəhid Qorxmaz Əlizadə ilə bir fotosu var, adam hər gördükcə qürurundan sığmır özünə.O bayraqların əhatəsində özləri də, özləri ilə fəxr edir, əminəm…
Qardaşının balaca balası Fatiməni doyunca bağrına basmadan, hələ lap gözəl günlər görmədən özünü torpağa yetirdi Təbriz.
İndi kiçik Fatimə əmisinin şəkilləri ilə bəzədilmiş stola yaxınlaşıb, Təbrizin üz cizgilərini yadda saxlamağa çalışır.Axı, onun əmisi Şəhiddir, qəhrəman şəhiddir…
Rəsulzadəyə bir bacıdan daha artıq olan Məryəm xanım, şəhidimizin əzizi, Fatiməmizin anası Dünya xanım hələ də Təbriz kimi oğulun yoxluğunu qəbul edə bilmirlər…
Təbrizin cəbhədəki cəsur davranışlarından çoxları danışır.Hətta sevinirlər ki, məhz Təbriz kimi igidlə ünsiyyətdə olublar, bir çörəyi paylaşıblar, eyni qabdan su içiblər…
Bir Türkçülük aşiqi, vətən sevdalısı idi Təbriz.Bozqurd işarəsi onun ən sevimli simvolu idi…
Müharibə zamanı, bir çoxları kimi arxa cəbhədə olduğunu desə də, ən ön sıralarda düşmənlə üz-üzə vuruşurdu el oğlumuz…
Heç gözünü qırpmadan, canını düşünmədən odun, alovun içinə atılmışdı…
Aramızdan tez getdi, amma hamımızdan şərəfli bir yol seçdi özünə…
Gəlin, şəhidimizin həyat yoluna nəzər salaq…
Təbriz, Qax rayon Cəlayir kənd tam orta məktəbinin 9-cu sinfini 2008-ci ildə bitirmiş, həmin il Cəmşid Naxçıvanski adına Azərbaycan Ali hərbi litseyinə daxil olmuşdur.2001-ci ildə həmin litseyi bitirmiş, Heydər Əliyev adına Azərbaycan Ali Hərbi məktəbinə daxil olmuşdur.2015-ci ildə isə hərbi məktəbi başa vurub, hərbi fəaliyyətinə başlamışdır.
Azərbaycan ordusunun baş leytenantı olan Təbriz Rəsulzadə 2020-ci il, sentyabr ayının 27-də Vətən müharibəsi zamanı müxtəlif istiqamətdə gedən döyüşlərdə qəhrəmancasına şəhid olmuşdur…

Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət etsin!

Unutma, unutdurma…
Ömür karvanı tez keçir, amma yaxşı insanlar hər dövrdə anılır! 

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC

Əsgər Ordubadlı – Bənzəri yox Ordubadın

No Comments
Əsgər ORDUBADLI – şair, yazar.
AYDAN POEMASINDAN BİR PARÇA

YOX BƏNZƏRİ ORDUBADIN
Yazılmamış bir nəğmədir
Hər səhəri Ordubadın.
Yer üzündə tarix yazıb
Dahiləri Ordubadın.
* * *
Qonaq gələn bizim yurda
Dostluq, hörmət görər burda.
Cavanşirtək oğullarda
Var hünəri Ordubadın.
* * *
Abırlıdır ismətlidir,
Vəfalı, sədaqətlidir,
Nigar, Həcər qeyrətlidir
Hər dilbər Ordubadın.
* * *
Burda “Səid”, “Yusif ” yaşar.
Neçə-neçə alimi var.
Dünyanı gəz diyar-diyar
Yox bənzəri Ordubadın.
* * *
“Zorxana ” tarix dastanı.
Limonun tayı hanı?
Valeh edib hər bağbanı
Meyvələri Ordubadın.
* * *
Ana vətən, doğma məkan.
Müqəddəssən bizə hər an.
Varlığından ilham alan
Var Əsgəri Ordubadın.
2012.

MÖMİNƏ XATUN
O vaxt Əcəmi babam
Görən sənə nə qatıb?
Səni belə vüqarlı,
Möcüzəli yaradıb.
* * *
Naxçıvana söykənib
Başın göylərə çatıb
Sən ey şah əsərlərdən
Uca Mömİnə Xatun.
* * *
Memarlıq sənətində
Bağlı sirsən bu gün sən.
Yurduma bir incisən,
Cəbahirsən bu gün sən.
* * *
Müasir şəhərimtək
Müasirsən bu gün sən
Necə deyim adına
Qoca Mömİnə Xatun.
* * *
Az qala şanlı zirvən
Buluda dəyir sənin.
Ulduzlar da başına
Şölə ələyir sənin.
* * *
Başındakı vüqarlı
Tacın bənzəyir sənin
Atabəyin başında
Taca, Mömİnə Xatun.
* * *
Sən ey şah əsərlərdən
Uca Mömİnə Xatun.
2017.

ANA
Vaxtsız qocaltmasın qoy illər onu
Düşməsin saçına dən anaların.
Sevinsin, şadlansın çöhrəsi hər an
Olsun bahar kimi şən anaların.
* * *
Laylası o qədər həzin səsdi ki…
Çağırsam can deyər mənə bəsdi ki,
Analar o qədər müqəddəsdi ki
Adına nə yazım mən anaların?
* * *
Hey övlad yolunda vurar ürəyi.
Önündə əyilər dağın çiçəyi.
O böyük Yaradan olsun köməyi
Həmmişə, hər yerdə cəm anaların.

MƏN AZƏRBAYCANLIYAM
Mən bu yurdun oğluyam,
bu el mənə əzizdir.
Bu xalqa olan sevgim
Xəzər adlı dənizdir.
Mənim Xəzərim pakdır,
suyu safdır, təmizdir.
Adım tarixə sığmaz
şöhrətliyəm, şanlıyam.
Mən Azərbaycanlıyam!
* * *
Şəhidimin qanı var
o torpaqda, mənimdir.
Al geyinmiş yamac da,
ulu dağ da mənimdir.
Naxçıvan da, Bakı da,
Qarabağ da mənimdir.
Laçınlı, Kəlbəcərli,
Şuşa, Zəngilanlıyam.
Mən Azərbaycanlıyam!
* * *
Bu yurdun hər daşında,
qayasında izim var.
Əyilməz Poladım var,
ölməz Mübarizim var.
İlhamdan ilham aldım
sinəm dolu sözüm var.
Soyköküm Ulutürkdür,
odur dəliqanlıyam.
Mən Azərbaycanlıyam!
Mən Azərbaycanlıyam!

QƏRƏNFİL
Qərənfilim, mən səni
bir şəhid anasının
əlində ağlar gördüm.
Ləçəyində min hicran,
qəm dolu dağlar gördüm.
mənim məsum Qərənfilim
ey mənim qanlı gülüm
qoy ləçəyini silim,
məzardakı şəhidin
ruhu görməsin barı
Qoy qanlı göz yaşların
titrətməsin məzarı!
* * *
Dünənki bir şəhidin
balaca qızı Sara
əllərində Qərənfil
görən tələsir hara?
Sığal çəkib oxşayır
gülün yarpaqlarına.
Tələsir atasının
O şəhid məzarına…
Qərənfil xəcalətdir
qızcığazın əlində.
Kövrək, məsum Qərənfil
bir dünya gözəlində….
* * *
Nə qəribə səslənir
Bu ifadə, bu səda.
Bir zaman sevənlərin
gülü olan Qərənfil
İndi “İyirmi yanvar” da,
“Fevral” da düşür yada.
* * *
Qərənfilim dilə gəl,
unut kədəri ünü.
O pak məzar başında
Şəhidlərin anası
sənə açır dərdini…
Niyə belə pərişan,
tutqunsan Qərənfilim?
Sənə sual etməyə
xəcalət çəkir dilim.
Sən şahidi olmusan
Yanvar günü Bakının.
ağlamısan dərdinə
Xocalının, Laçının.
Bu bəlalı günlərdən
üzünə qara düşüb.
Sənin bəxtin fevrala,
İyirmi yanvara düşüb
Ey bəxtsiz Qərənfilim
Mənim ən əziz gülüm,
Mənim ən təmiz gülüm.
2012.

Müəllif:Əsgər ORDUBADLI

ƏSGƏR ORDUBADLININ YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC

Leyla Yaşar- Həsrətin izi ilə

No Comments

WWW.YAZARLAR.AZ

HƏSRƏTİN İZİ İLƏ
Uzanan, sonu bilinməyən bir yolu əlinə almışdı o bugün. Gedəcək, hey gedəcək , çatacaqdı o yol ayırıcına.
38 il bundan əvvəl ayrıldıgı o sevgi agacının altına.
İllər öncə orda bir ömür qoyub gəlmişdi
12 illik sevgi ömürü.
17 yaşında, özüdə bilmədən , gözləmədən birdən – birə qıgılcımdan alova çevrilən adı dastan, özü həyat olan o sevgi 29 yaşında elə o agacın altındaca ümüd dolu bir yuxuya getmişdi .
67 illik ömrünün 12 ilini ömürdən gün sayırdı. Qalan ömürünü sadəcə nəfəs almışdı.
12 illik sevgisini yaşatmaq üçün.
Əlindəki taqətdən düşmüş əsanın torpagın bagrından qopardıgı naləyə qarışan, həzin layla kimi ətrafa illərin sevgisini yayan taqqıltısı qəsəbəni hüzun dolu bir sükuta qərq etmişdi.
Gedirdi, yox getmirdi qanadlanıb uçurdu. İllərdi yeriyə bilməyən ayaqları, əsa tuta bilməyən barmaqları ümüd çıragında isinmiş, sevgi bulagında yuyulmuşdu sanki.
38 il öncə bu qəsəbəni tərk etmişdi, etmişdi yox,
tərk etməyə məcbur qalmışdı.
Müharibənin əsən yeli onu özüylə uzaqlara aparmışdı.
Son görüşünü xatırladı.
Qovaq acagının altında üz – üzə dayanmışdılar.
Gözlər danışır, dillər susmuşdu. Kədər dolu, ümüdli ayrılıga qol çəkmişdilər o gün.
Xoşbəxt bir uşaqlıgı vardı . Sevgi dolu, hüzur dolu ailəsi, sevdiyi dostları, ən əsası qəlbinin başında yer ayırdıgı,
İlknuru vardı.
Ata – anasının ömrü vəfasız oldu. Onu 18 yaşında ailəsiz qoydu. Evin tək oglu idi Ərturqut. Əziz – xələf, sevimli, sevgi ilə böyümüş, ətrafına nur saçan bir oglu.
Ata – anasının vaxtsız ölümü ona həyat dərsi oldu.
İstənilən vaxt ona arxadan zərbə vuracaq qədər qəddar olan bu həyatla dostlaşmaq məcburiyyətində qaldı.
Amma yenə də həyat ondan amansız zərbələrini əsirgəmədi.
17 yaşında sevmişdi İlknuru. Yox, yox bu sevgi deyildi əslində.. Ərturqut üçün yeni dogan günəş idi. Sevgi mələyini bulaqda görüb bəyənmişdi Ərturqut.
Bulagın saf sularına daha da gözəllik atan, ürkək baxışlarıyla həyatdan qorxan, amma mübarizə aparmaga hər an hazır olan bu mələyi xatırladırdı İlknur. Ərturqut – qismətimi ilahi yer üzünə endirdi deyə, İlknuru öz həyat yolunun sakininə çevirmişdi.
Ruh əkizi saydıgı İlknuru bir neçə il izləmiş, qəlbində daşıdıgı, nura boyanmış, gözəlliklərə bürünmüş sevgisini etiraf etməyə cürəti çatmamışdı.Və bir gün ..
Özüylə kasıb, çətin tələbəllik illəriylə birgə daşıdıgı sevgisi ilə özündə cürət tapıb İlknurun qəlbinə bir uzun, möhkəm körpü salmaq qərarına gəldi.
Tələbə, miskin, İlknura olan münasibətilə özünü dünyanın bəxtəvəri sayan Ərturqut utana – utana da olsa ona qəlbinin açarını verdi. O gün bu gün o açarı geri almadı, daha dogrusu almaq fikirinə düşmədi. O böyük sevgi 12 il sürdü.
İlknurun təhsili,ailəsində ard- arda yaşanan faciələr onların bir birinə baglanan sevgisini rəsmiləşdirilməsi yolunda qara tikana çevrildi.
Nişanlı cütlük toy xəyallarına qərq olarkən, müharibə qartal kimi şıgıdı. Ərturqutu ondan cismən ayırdı.
Çatır artıq, tanıdı, həmən ağac . Qocalıb heydən düşmüş, budaqları sınmış, amma onların sevgilərini özündə bir əmanət olaraq saxlayan sevgi agacı. Adlarını yazdıqları qovaq agacı.. Dayanıb nəfəs aldı. Agaca yaxınlaşdı, heysiz qollarıyla onu qucaqladı, yox bu dəfə aglamayacaq.
Budur Ərturuqutu İlknurdan ayıran müharibə geri vermişdi. Bəs gəncliyini, məhv olmuş o gözəl həyatını da qaytara biləcəkdimi?
Müharibə,sonra əsirlik həyatı Ərturqutun beynindən, qəlbindən, ən əsası ruhundan İlknuru qopara bilməmişdi. İlknuru İlknursuz sevmişdi.
Ailə qurmayan Ərturqut qovaq agacına öz acı həyat hekayəsini danışırdı. Yoldan keçən bir agsaqqal onun agılında problem oldugunu düşünüb ona yaxınlaşdı.
Ag saç – saqqal içində nurani sifəti görsənən Ərturqutu görən kimi tanıyan Əlisahib kişi onu qucaqlayıb içini çəkə – çəkə agladı .
– İlknura gəldim, Əlisahib qardaş ! Onu bircə dəfə görə bilsəydim.
Əlisahib hönkürdü .
Tale bizə çox agır zərbə vurdu, Əlisahib qardaş. Bilmirəm bəlkə də həyatda deyil, amma inanıram ki onun sevgisi bax buradadı, agacın köksündə.
Əlisahib aram – aram danışmaga başladı.
– İlknur sən gedəndən sonra hər gün bu agacın altına gəlirdi.
Hamı onu bura gələndə şaqqanaq çəkib gülən, gedəndə aglayan görürdü. İllərlə bu agacı özünə sirdaş bildi.
Səndən heç bir xəbər olmadıgını görən cavanlar elçilərini elçi daşının üstündə oturdurdular. Amma İlknur səni gözlədi, ailə qurmadı.
Geri dönəcək deyib gördüyün o təpəyə hər gün çıxıb, saatlarla səni gözlədi. Aglamaqdan o gözəl gözləri tutuldu.
Bilirsən
nə deyirdi?
– Bir gözki Ərturqutu gözləməyə mənimlə yoldaşlıq etmədi,onun dünyanı görüb – görməməsi mənə lazım deyil. Bəxtiqara İlknurun alın yazısı burada bitdi.
Sənsiz sənli dünyasına gözlərini əbədi yumdu.
Aglamaqdan gözləri şişmiş Ərturqutun son sualı;
– Məzarına gedə bilərik?
Əlisahibin cavabı onu yerlə – yeksan etdi. Sən onun məzarına gəlmisən, Ərturqut .
– Bax,bu agac onun başdaşıdı. Onu burada dəfn etdik. Öz istəyi idi.Ərturqut mütləq bura gələcək deyirdi.
Torpagı qucaqlayan 67 yaşlı Ərturqut ömrünün qoruyub saxladıgı gözəl, mənalı, sevgi dolu illərini sevgi mələyinin yanında dəfn etdi.
Əlisahib kişiyə çeviriilib:
– Mən öləndə məni də burada basdırın dedi.
-Qoy buradan keçən cavanlar bilsinlər ki dastana çevrilən nakam sevgilər bu həyatın qurbanlarıdı. Hər qovuşmayan sevgi arxasında bir həsrət izi buraxır.

Müəllif:Leyla YAŞAR

LEYLA YAŞARIN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994

Categories: ZAUR USTAC

İlhamə Dağlı – Virusların söhbəti

No Comments

İLHAMƏ DAĞLININ YAZILARI

Virusların söhbəti

Alleqorik hekayə

2020-ci ilin gəlişi münasibətilə siçanın başına korona qoyuldu, əyninə də Kleopatranın libası geydirildiyinə gorə siçanın xalası qızı yarasanın buna açığı tutdu. Yarasa bərk qəzəbləndi. Bütün gecəni düşünüb bədnam niyyətini həyata keçirdi. Elə bunun acığına koronaya virus ötürdü.

Korona viruslu olub siçan ilini yarasa ilinə çevirdi. Əsas günahkar siçanın bəzəyidir. İndi siçan nə qədər yarasaya deyir: “əlini mənə bəsdərəcək”.

Yarasa deyir: “Yox, mən hamıdan küsdərəcək, sənin koronana virus gondərəcək”.

                             ******

-Ey, siz kimsiniz?

-Ey, bəs sən kimsən?

-Mən koronovirusam.

-Biz də koronovirusuq.

-Siz bura hardan gəlmisiniz?

-Bəs  sən bura hardan gəlmisən?

-Mən, Çindən gəlmişəm.

-Biz də Çindən gəlmişik.

-Ey, sizin ata-babanız kimlərdəndir?

-Ey bəs sənin ata -baban kimlərdəndir?

-Mənim ata-babam yarasa nəslindəndir.

-Bizim də ata-babamız yarasa nəslindəndir.

-Ey, bəs axı siz bu nəslin virusuna bənzəmirsiniz, bir az obrozovonnusuz.

-Ey, heç sən də yarasa nəslinin virusuna bənzəmirsən, geridəqalmışsan.

-Ey, siz nə cürətlə mənə geridəqalmış deyirsiniz?

-Ey, ona görə geridəqalmış deyirik ki, biz sizin keçmiş nəsli geridə qoymuşuq. Hər cür formaya düşürük. Biz cilddən-cildə girib bütün dünyanı dəyişdik. Sən isə elə quş qripində, sərçə qripində qalmısan.

-Ey, bura bax, bura bax! Siz bu cürəti hardan tapıb mənə deyirsiniz ki, quş qripində, sərçə qripində qalmışam. Mən dədə-baba ənənəsini əsrdən-əsrə ötürmüsəm. Hər əsrdə bir neçə dəfə gəlib insanlara yoluxub getmişəm. İndi də gəlmişəm yoluxmağa. Neçə il idi ki , mənə dərman vurub yatirtmisdilar. Axırıncı dəfə Afrikaya İbola qripi adı ilə getmişdim. Orda yoluxma olan kimi Afrikadan qovuldum. Günəş də bir tərəfdən məni yandırdı. Afrikadan Çinə gəldim. Çox yorulmuşdum. Gələn kimi məni yatırtdılar. Yuxudan ayılan kimi cumdum bazara, bir neçə nəfəri saldım azara. İndi dünya səyahətinə çıxmışam. Görürəm ki, siz məndən qabaq dünyanı gəzirsiniz. Geyimləriniz də fərqlidir.

-Ey, sən hələ yatanda bir hissəni qoparıb, kloununu lobaratoriyada hazırlayıblar. Biz sənin kloununuq. Bizim donumuz dəyişkəndir. Ölkələri gəzdikcə donumuzu da dəyişirik. Bəzən olur ki, bir ölkədə üç dəfə don dəyişirik. Gah A, gah B, gah da C donunu geyməli oluruq. Bizim donlarimizin qiyməti də çox bahalıdır. Bütün dünya bizim donlarimizdan danışır. Çində olan donumuzu biz İtaliyada dəyişdik. İtaliya modalar ölkəsi kimi tanındığı üçün biz də orda hər üç donumuzu geyib, bahalı ticarət mərkəzlərində moda göstərdik. Orda moda nümayişindən sonra hamı virusa yoluxdu. Ordan İspaniyaya, Fransaya, İngiltərəyə üz tutduq. Gəldik İrana. İrana da yenilik gətirdik ; virus yeniliyi. Ordan Azərbaycana keçdik. Ancaq Azərbaycan bizi heç yaxşı qarşılamadı. Sərhəddə bizi qırıb-çapmaga başladılar. Üstümüzə spirt, xlor, sabun tökdülər. Çoxumuzu məhv etdilər. Əhali karantinə alındı. Çox adama yoluxa bilmədik. Azərbaycan bizə divan tutdu. Üz qoyduq Amerikaya. O boyda bir qitəni virusdan keçirdik. Müxtəlif donlarımızı orda da geydik. Onlar əvvəlcə bizə quş qripi, sərçə qripi kimi baxdılar. Bizi virus yerinə qoymadılar. Amerikalılar nə bəla olduğumuzu biləndən sonra və bizə milyardlarla pul ayırdılar. Biz orda özümüzü çox rahat hiss edirdik, ta ki karantin olana kimi.

Gəldik Rusiyaya, Ukraynaya, hətta Afrikaya. Getdik Ermənistana. Baxdıq ki, buranın əhalisi də elə bizim kimi bir virusdur. Bütün dünyaya səpələniblər. Hər yerdən torpaq istəyirlər. Ermənilər bizi görən kimi qorxdular. Onu da deyim ki, ermənilər çox qorxaq və yaltaq virusdurlar. Tez hər tərəfi bağlayıb çölə çıxmadılar. Onların böyüklərinin yanına elçilərimizi göndərib dedik ki, virus virusu belə qarşılamaz. Siz erməni virusuzunuz, biz isə koronavirusuq. Sizi bütün dünya bir virus kimi tanımalıdır, Erkoron virusu kimi. Siz adam cildində virussunuz.

İndi biz dünyanı gəzirik. Ey, sən daha qocalmısan. Qayıt hardan gəlmisən, ora. Bizim də vaxtımıza az qalıb, istilər düşür. Günəş bizi yandırmamış geriyə dönməliyik.

Nəsil-nəcabətini yaşadan birinci koronavirus gəldiyi yerə qayıtdı. Donunu dəyişənlər isə hələ də dünyaya meydan oxuyur.

Mart, 2020-ci il.

Müəllif: İlhamə DAĞLI

İLHAMƏ DAĞLININ YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC

Şəlalə Camal – Fantaziya

No Comments

ŞƏLALƏ CAMALIN YAZILARI

Fantaziya 

(felyeton)

Beş mininci  il də gəlib çatdı. Çox dəyişikliklər, fərqliliklər var. Min illər biz insanlar heyvan əti ilə qidalanırdıq. Amma indi heyvanlar da adi qaydada qidalanır. Quşlar, mal – qaralar insanlar kimi ayaqqabı geyinir, ziynət əşyaları taxır, salonlara gedirlər. Heç də pis görünmür.

İndi insanlar ədviyyatlı ərzaqlarla qidalanırlar.

Atları dənizdə görmək çox maraqlıdır. Onlara çimərlik geyimləri necə də gözəl yaraşır. Insanlar qoyunlarla bir gəzir, atlarla oturub dururlar.  Hər heyvanın da özünəməxsus işi var. Şəxsən gördüyümü deyəcəım.

         Bir xəstəxanaya girdim. Baş həkim at idi. registrasiyada oturan xanım (hansı ki, məni birinci palataya göndərdi) keçi, xəstəxananın süpürgəçisi isə eşşək idi.  Məəttəl qaldım: normal danışırdılar, insani hərəkət edirdilər. Orada pələng də gördüm. Açığı üstümə hücum edər deyə çox qorxdum. Lakin elə deyildi. Onunla tanış oldum. O qədər gözəl xasiyyəti var idi ki, gəl görəsən. Gözündən əməliyyat olunmuşdu, çox heyif.

         Mən xəstəxanada çox qalmadım, cəmi iki gün yatdım. O da ki, onurğa sümüyüm bir balaca əzilmişdi deyə özümü narahat hiss edirdim. Xəstəxanadan evə göndəriləndə bir az eynim açılsın deyə mağazalara baxmaq üçün çıxmışdım. Hə… bu arada artıq şəhər, kənd ayrı – seçkiliyi yoxdur. Ancaq dağlıq olan yerlər kənd sayılırdı. Ona da mikrokənd deyirdilər. Qalan kəndlərdə isə ağacları, meşələri yox etmiş, yerində göydələnlər ucaltmışdılar. Bu isə makroşəhər sayılırdı. Nə isə, mən mağazalara baxırdım. Satıcılardan it olanı da var idi, eşşək olanı da. Küçədən toy maşını keçirdi. Dönüb baxdım ki, bir adam quzu ilə evlənirdi. Çox qəribə zamandı.

         Mən gələcəkdən keçmişə birbaşa sualtı raket vasitəsilə qayıtdım. İndi  2014 – cü ildir. Amma bu hadisəni kimə danışıramsa inanmır, gülür. Demək olar ki, hamı məni dəli, ya da sadəcə yalançı kimi qəbul edir. Düz də edirlər. Amma mən yalan danışmırdım.

2014.

Müəllif: Şəlalə CAMAL,

Yaradıcılıq məsələləri üzrə menecer.

ŞƏLALƏ CAMALIN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC

Zaur Ustac ilə görüş olacaq

No Comments

📢 Əziz gənclər!

“Ədiblərimiz” layihəsilə yenidən qarşınızdayıq.

Budəfəki qonağımız “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, tanınmış ziyalı, şair, yazar Zaur Ustacdır.

ƏdibimİZ keçiriləcək görüşdə öz yaradıcılığından və söz sənətinin incəliklərindən danışacaq.

Sirli sözlərlə dolu şair dünyasına edəcəyimiz səyahəti qaçırmamağınız tövsiyə edilir.

🗓️ Tarix: 27 yanvar
🕗 Saat: 20:00

Görüş “Zoom” platformasında baş tutacaq.

📥 Qeydiyyat linki
https://chat.whatsapp.com/C0xzmsVFPjM50W1oOjUfCk

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC

Vüqar Vaqif – Yeni şeirlər

No Comments
Vaqif VÜQAR – şair.

FIRLANIR DÜNYA
Canlı dediyimin gəlir yuxusu,
Təkcə oyaq qalan hava, torpaq,su.
Əbədi olan var,Allah duyğusu
Fırlanır dünya.
* * *
Göylər ulduzların can otağıdır,
Günəş kainatın boyunbağıdır.
Fələyin baş qatan oyuncağıdır
Fırlanır dünya.
* * *
Ölümün himnini mələklər yazır,
Doğulan hansıdır,ölən hansıdır.
Bu dağlar,dərələr köç qapısıdır
Fırlanır dünya.
* * *
Qara nədi,sarı nədi,göy nədi,
Arzularım budaq üstə göynədi.
Bu həqiqət lap qədimdən köhnədi
Fırlanır dünya.
* * *
Bir ruhun adamı zamana tanış,
Hələ yollardadır bir aldadılmış.
Bir üzündə bahar,bir üzündə qış
Fırlanır dünya.
* * *
Ehey,səninləyəm piyada qalan,
Torpağa səpdiyin bir ovuc yalan.
Büdrəyib, yıxılan, qovan, qovulan
Fırlanır dünya.

MƏN O QATARDAYAM
Bu loğman misallı ulu təbiət,
Elə qurulub ki, başdan, binadan.
Təsvirə gəlməyən odur həqiqət,
Varlıqlar bəxş edir bircə damladan.
* * *
Buludlar qışqıran, yeriyən dəniz
Qaranlıqla işıq bir, birinə tən.
İşıqdan xəlq olur min fikir, min söz,
Nə varsa torpağa gəlir göylərdən.
* * *
Açmır qollarını duyğuya şərik,
Nə solduran payız,nə çiçəkli yaz.
Görə bilmədikcə adiləşirik
Qələmə gəlməyən idraka sığmaz.
* * *
Küləklər əsdikcə tufan qoparır,
Ümmana çevrilir axdıqca sular.
Başqa qiyafədə geri qaytarır,
Ölüm məkanına aparan yollar.
* * *
Külli kainatı bizə oxudan
Təbiət özüdür,borcluyuq ona.
Baxıb şükr edirəm,durub yuxudan,
Yeni səhərlərin doğulmasına…
* * *
Hər şey yuxu kimi ötüb keçdisə,
Bəs nədən həsrətin yanağı solmur.
Açıb ürəyini kövrələn səsə,
Təzədən sevgiyə qayıtmaq olmur.
* * *
De,qəmgin gözlərin nə deyir mələk,
Kölgən çinar kimi bitib yollarda.
Buradan bir qatar ötüb,keçəcək
Mən o qatardayam,
mən o qatarda.

ADSIZ QALAN ADAM HEY
Sən çəkdiyin üzümdəki hər qırış,
Həyat,ölüm arasında qara xətt.
O xəttlər ki,qəlb üşüdən qarlı qış,
Bir iz salıb ürəyimə hələ vəd.
* * *
Boz səhralar gözümdən su içələr,
Tufan kimi daşı daşa döyürdüm.
A vaysınıb boyun bükən sərçələr,
Yolu yığıb ilmə,ilmə əyirdim.
* * *
Bu zəmidən yalan keçib adı yox,
Dənsiz qalan bu kuləşi günə sər.
Bu ocağın istisi yox,odu yox
Qara tüstü göy üzündə bitən şər.
* * *
Bu çınardan əllərini daha üz,
Son salamı namə kimi gətirdim.
Dilimin ucunda gəzdirdiyim söz,
Səni də yollarda salıb itirdim.
* * *
Söz qarımış,tükəndisə söz daha
Unutduğun öz zilindir,öz bəmin.
Yüz illərdir mən qovduğum günaha,
Tanış gəlir o duruşun,görkəmin.
* * *
İtirə-itirə öldüyüm yetər,
Atsız qalan,adsız qalan adam hey.
Fəryad edib,şivən çəkib,quş ötər,
Dədəm Qorqud qopuzunu çalan hey.

ƏBƏDİ İŞIQDIR SÖZÜN BƏZƏYİ
Yağış səpələməz bulud dolmasa,
Sirli mənalardır yaşadan bizi.
Sevgi də dogulmaz işıq olmasa,
İşıqda görürük bir-birimizi.
* * *
Hər şey təbiətin bir təkrarıdır,
Doğan səhərləri düşün bir anlıq.
Zülmət gecələrin öz oxşarıdır,
Ürəkdə tutqunluq,
gözdə qaranlıq.
* * *
Sevgi pıçıldayan ay isığıdır,
Günəş qonaq gəlib dur aç qapını.
Sevdiyim,gecənin hıçqırığıdır,
Unudaq bir qəmin əzablarını.
* * *
Sevdiyim,işıqla qoşa şəkil çək
Götür ümidimi apar bir yana.
İşığı sevirəm elə sənin tək,
Gəl-gəl nur ələyim baxışlarına.
* * *
Əbədi işıqdır sözün bəzəyi,
İşığa toxusun qoy ömrümüzü.
Qaranlıq olsa da həya örpəyi,
İşıqda görürük bir-birimizi.

Müəllif: Vaqif VÜQAR

VAQİF VÜQARIN YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC

Ehtiram İlhamın ad günüdür! -Təbrik!

No Comments
AD GÜNÜNÜZ MÜBARƏK!!!

Bu gün – 23 yanvar – gözəl insan, səmimi dost, sevimli şair Ehtiram İlhamın doğum günüdür. Ad gününüz mübarək, Ehtiram müəllim!!! Uca Yaradandan Sizə uzun ömür, can sağlığı və bütün işlərinizdə müvəffəqiyyətlər arzu edirik!!! Uğurlarınız bol olsun!!!

QISA ARAYIŞ

Tanınmış şair Ehtiram İlham 23 Yanvar 1969 – cu ildə vətənimizin dilbər guşələrindən biri olan, sazlı-sözü Oğuz yurdu Tovuzda dünyaya göz açıb. Bakı Dövlət Universitetinin filologiya üzrə məzunudur. Uzun müddət sevimli kanalımız AzTv-də müxtəlif redaksiyalarda çalışıb. Ailəlidir. Hal-hazırda Sumqayıtda yaşayır. Özündən əvvəlki, özündən sonrakı, öz nəslinin ədəbiyyat sahəsində olan nümayəndələrindən özünəməxsus yaradıcılıq üslubu və dəsti-xətti ilə seçilir.

YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC

Kənan Hacı- Xəzər deltasında göyqurşağı

No Comments

ZAUR USTAC – XƏZƏR DELTASINDA GÖYQURŞAĞI

XƏZƏR DELTASINDA GÖYQURŞAĞI

                 (Zaur Ustacın yeni kitabı haqqında)

Dilin gözəlliyi onun ilkinliyində, təravətində, kökündədir. Bu gün yazılan ədəbi mətnlərdə (istər poeziya, istər nəsr nümunələrində) sanki yad cisimlər dolaşır, dilin substansionallığı qondarma, hibrid sözlərə qurban verilir. İnsan əşyaları sözlər vasitəsilə tanıyır, özünü sözün batinindəki mənalarla formalaşdırır.

Söz həm də arxetiplərin övladıdır. Bədii mətnlər arxetiplərdən sızan elementlərlə yaranır. Mən Zaur Ustacın formaca ənənəyə bağlı, məzmunca yeni şeirlərini oxuyanda şairin bu fikir akrobatlığı məni yaxşı mənada təəccübləndirdi. Şeir qeybdən bizə ötürülən xəbərlərdir, bu informasiyaları poetik düşüncələrlə süsləmək istedadın göstəricisidir. Zaur bəyin şeirlərində ustadlardan bizə əmanət qalan dastan estetikası səma pıçıltılarını öz içindən keçirərək yeni biçimdə XXI əsr oxucusuna təqdim edir.

Zaurun bu kitabı sanki sakit axan çayın coşub-çağlayan dənizə – Xəzər deltasına qovuşduğu yerdir. Hissin, duyğunun müxtəlif çalarları, rəngləri bu şeirlərdə göyqurşağı kimi birləşir. Şeirlərdən alınan təəssüratları ümumən bu cür ifadə etmək olar: Xəzər deltasında göyqurşağı.

Çiçək açsa, haçan həyat ağacın,
Yaz çağındır, o çağını yaza yaz!
Qan qaynasa, qışın oğlan çağında,
Qışa deyil, o çağını yaza yaz…

Araz dağdır, haldan hala hal eylər,
Sakit axar, eldən elə yol eylər,
Dost-aşina, taydan taya əl eylər,
Ayaq açsa, o çağını yaza yaz!
  

Bu misralar “Şahi-cahan” şeirindəndir. Şair “kamera”sını (poetik görüm bucağı) Araza tuşlayıb, bu kamerada Araz çayının coğrafi təyinatından əlavə milli identifikasiyasına da işarələr sezmək mümkündür.

Milli Qəhrəman İlqar Mirzəyevin xatirəsinə həsr olunmuş şeirdə bu iki misra məni tutdu:

Özün getdin yuxuya,
Milyonları oyatdın…

Olduqca tutumlu ifadədir, yaddaşa həkk olunur. Həqiqətən, İlqar Mirzəyev, Mübariz İbrahimov, Polad Həşimov kimi oğullar Zaur bəyin təbirincə desək, “yuxuya” getsə də xalqın milli şüurunun oyaq qalması üçün canlarından keçdilər.

Başlanan yol qapından,
Şuşayadək uzandı…
Vətən oğlun itirdi,
Torpağını qazandı…

Can-torpaq qiyaslanması şeirdə orijinallığı ilə seçilir, yadda qalır. Şəhadət məqamına yetişən əsgər Vətənə, Vətənin şəklinə çevrilir, Vətənləşir. İnsan yoxdursa, Vətən də yoxdur, Vətən yoxdursa, insan da mövcud deyil. İnsanı ayaqda saxlayan üstündə durduğu torpaqdır. Ana torpaq ifadəsi əbəs yaranmayıb. Hamımız onun bağrından qopmuşuq, sonda yenə də onun qucağına düşəcəyik. Bu qəbil şeirlər Vətən sevgisinin əlifbasıdır. Vətən sevgisi imanla müqayisə olunur. İmansız adam üçün Vətən anlayışı yoxdur. Bu anlayışların konkretləşməsində poeziya çox böyük rol oynayır. Səməd Vurğunun “Azərbaycan” şeirini xatırlayın. Uşaqların ürəyinə Vətən sevgisini bu şeirlə toxum kimi əkmişik. Abbas Səhhətin “Vətən” şeirini yada salaq. “Vətəni sevməyən insan olmaz, olsa ol şəxsdə vicdan olmaz”. Ana südü kimi qanımıza hopan bu şeirlər zaman-zaman içimizdəki yurd sevgisini körükləyib.

Zaur Ustacın şeirlərini  fərqləndirən həm də bu komponentlərdir.  Həmin komponentlər dilin folklor qatından mayalanaraq həmin şeirlərin sanbalını, çəkisini birə beş artırır. Ədəbi genetika burada öz sözünü deyir. Zaur bəy estafeti öz sələflərindən alıb gənc nəsilə ötürür. Bu mənada şairlər, qələm adamları keçmişlə gələcək arasında möhkəm körpülər quran körpüsalanlardır.

 “Xəzər deltasında göyqurşağı” adı altında toplanmış bu şeirləri bircə-bircə təhlil etmək fikrim yoxdur. Bu şeirlərdə 44 günlük Vətən savaşının da izləri var, didaktikanın ötəsində olan misralar da var, şəraitin diktə etdiyi (gərəkli və lazımlı!) pafos da var. Rənglər spektrində qovuşan hislər, duyğular oxucunun qan yaddaşına xitab edir.

Qələm dostuma yaradıcılığında uğurlar arzulayıram! Özü demiş, “bu yol ərənlər yoludur”. Yolun uğurlu olsun, Zaur Ustac!

11.01.2022. Bakı.
Müəllif: Kənan HACI,
Şair, yazıçı, tərcüməçi.

KƏNAN HACININ YAZILARI

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Categories: ZAUR USTAC