Zaur Ustac. Sübh çağı

No Comments

SÜBH ÇAĞI
Pozur addım səsləri,
Gecənin kor sükutun.
Uzaqdan yeyin-yeyin
Yeyir ürəyin qutun…

  • * *
    Qəfil başlayır quşlar,
    Necə gəlirsə buyruq.
    Sanki komanda verir,
    Gözəgörünməz çubuq…
  • * *
    Bürüyür bircə anda,
    Hər yanı sübh nəğməsi…
    İfa edir təbiət,
    Əsər Tanrı bəstəsi…
  • * *
    Getdikcə addım səsi
    Eşidilir yaxından.
    Gecə qaranlığında,
    Ötüb keçir yanımdan…
  • * *
    Tələsik addımlarda,
    Təlaşlı qəlbin səsi…
    Elə tələsir, sanki,
    (Ta dünyanın sonudur,)
    Tükənəcək nəfəsi…
  • * *
    Uzaqda dan sökülür,
    Gecənin rəngi qaçır…
    Yaxında purç tumurcuq,
    Qətran ətrini sacır…
  • * *
    Addımlar uzaqlaşır,
    Səngiyir sübh nəğməsi…
    “Allahu Əkbər”- deyə,
    Ucalır azan səsi…
  • * *
    Aydın olur səbəbi,
    O təlaşlı yerişin…
    Avazıyır qaranlıq,
    Anlamı var gərdişin…
  • * *
    “La ilahə illəllah”,
    Yenə də çökür sükut…
    Əllər açılır göyə,
    Möminlər tutur qunut…
  • * *
    Gecənin bağrın yarıb,
    Gündüz sıyrılır qından…
    Kimisi tövbə edir,
    Neçəsi çıxır dondan…
  • * *
    Həmin şəxs yenə keçir,
    Qayıdanbaş yanımdan.
    İndi özü görünür,
    Səs çıxmır addımından…
    17.11.2022. (07:01) Bakı.
    © Zaur Ustac

Categories: ZAUR USTAC

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir